در کجا از ترانسفورماتورهای نوع خشک استفاده می شود

تبدیل خشک به طور کلی اتصال Dyn11 است که می تواند جریان نامتعادل بالایی را تحمل کند (جریان نامتعادل خط خنثی می تواند به 75 درصد جریان نامی برسد)، در حالی که تبدیل روغن به طور کلی اتصال Yyn0 است که دارای یک نامتعادل است. جریان 25 درصد جریان نامی. چرخش خشک می تواند بدون نیاز به تعمیر و نگهداری باشد، عمدتاً برای حذف گرد و غبار. تعویض روغن یک سال در میان برای آزمایش اینکه آیا روغن ترانسفورماتور واجد شرایط است یا خیر، در صورت عدم صلاحیت، روغن ترانسفورماتور جدید را جایگزین کنید، جاذب رطوبت زرد می شود و همچنین خشک کن ها رزین اپوکسی برای عایق، جلوگیری از آتش سوزی است. روغن عایق تعویض روغن زمانی که به نقطه اشتعال برسد خود به خود مشتعل می شود. ظرفیت اضافه بار خشک بهتر از روغن است، زیرا باز است، توسط یک فن خنک می شود و عملکرد خنک کننده بهتر از روغن است. عوامل محدود کننده اصلی برای ترانسفورماتورهای نوع خشک شامل تولید گرما، نگهداری و ایمنی است. ترانسفورماتورهای نوع خشک با توجه به این سه عامل مهم به ویژه به دلیل عملکرد عالی آنها ارزش گذاری می شوند.
یک محصول جانبی ذاتی فرآیند مقاوم‌سازی گرما است، به‌ویژه گرمایش "I2R" (I=جریان، R =)، که زمانی رخ می‌دهد که جریان از سیم عبور می‌کند. تجزیه حرارتی ترکیب ترانسفورماتور و مواد عایق، که منجر به کاهش راندمان و عمر مفید کمتر می شود. گرمای ترانسفورماتور به بهترین وجه توسط روغن مورد استفاده در ترانسفورماتور پر از روغن کنترل می شود، که گرما را از قسمت تولید گرما هدایت می کند و در عین حال از سایر اصول عملکرد ترانسفورماتور داخلی محافظت می کند. به همین دلیل است که از این ترانسفورماتورها در کاربردهای بالاترین ولتاژ مانند انتقال فشار قوی استفاده می شود.